Als je begint met medi­te­ren op Bud­dho of een ander object kan het goed zijn dat je na een kor­te tijd merkt dat het best moei­lijk is om het medi­te­ren vol te hou­den. Er zijn zoveel ande­re din­gen die om aan­dacht vra­gen, het is zo ver­lei­de­lijk om iets anders te gaan doen.

Hier vind je zeven prak­ti­sche tips om je te hel­pen jezelf toch dage­lijks een medi­ta­tie cadeau te doen.

1. Mediteer elke dag

Als je naar school gaat en je gaat een dag wel, dan zeven dagen niet, dan weer wel etc., dan heb je bin­nen de kort­ste keren geen idee meer waar de les over gaat. Net zo is het met medi­te­ren.

Het is heel erg belang­rijk om het vlieg­wiel draai­en­de te hou­den door dage­lijk­se medi­ta­tie, anders ben je elke keer opnieuw bezig om aan­slui­ting te vin­den bij de vori­ge ses­sie in plaats van een gestaag­de men­ta­le ont­wik­ke­ling door te maken.

Zodra je een keer een ses­sie over­slaat wordt het mak­ke­lij­ker om dat de vol­gen­de keer weer te doen.

Pro­beer dan ook de instel­ling te ont­wik­ke­len om dage­lijks te gaan zit­ten en onder­ken de rede­nen om dit niet te doen als de smoes­jes die het meest­al zijn.

Hou jezelf niet voor de gek.

Heb je een keer geen zin, ga toch gewoon zit­ten. Heb je een keer geen tijd, waar­schijn­lijk onzin, je hebt vast wel een paar minu­ten, dus ga toch gewoon zit­ten.

Trap niet in de valkuil van ‘deze ene keer niet’.

Wij men­sen heb­ben veel baat bij rou­ti­ne. Als medi­te­ren een gewoon­te is gewor­den helpt dit ons om door de ups- en downs van het pro­ces heen te komen.

Als de dage­lijk­se medi­ta­tie net zo gewoon is gewor­den als tan­den­poet­sen, dan zit je op de goe­de weg. Het hoeft hele­maal niet spe­ci­aal, spec­ta­cu­lair, ont­span­nen of wat dan ook te zijn.

Gewoon gaan zit­ten en pro­be­ren, onge­acht het resul­taat, elke dag weer.

2. Vaste plek, vaste tijd

Het kan hel­pen als je een vas­te plek hebt en een enigs­zins vast tijd­stip. Een vas­te plek kan van alles zijn, of het nou een kus­sen­tje in de hoek van de kamer of een apart gebouw is.

Het gaat erom dat het een plek is die je hele­maal ver­bindt met medi­te­ren. Zodra je er heen loopt weet je dat je jezelf een cadeau­tje gaat geven, als je gaat zit­ten is dat de zoveel­ste keer dat je gedul­dig op die plek met je eigen kwa­li­tei­ten en beper­kin­gen het pro­ces aan gaat.

Zo zet je een eer­ste stap in de voor­be­rei­ding voor de medi­ta­tie.

Het is natuur­lijk hele­maal pri­ma als je elke dag op een ander moment medi­teert, maar de erva­ring leert dat een rela­tief vast tijd­stip helpt bij het inslij­pen van een rou­ti­ne.

Het is natuur­lijk hele­maal gewel­dig als je per­soon­lij­ke omstan­dig­he­den het toe­staan dat je twee keer op een dag medi­teert, in de och­tend en avond, maar voel je voor­al niet schul­dig als dat niet lukt.

Op het moment dat je de medi­ta­tie een vas­te plek in je druk­ke bestaan hebt kun­nen geven is dat een enor­me winst.

3. Kijk niet op de klok

Als je gaat zit­ten bedenk je hoe lang je wil (of kunt) zit­ten. Medi­teer je al wat lan­ger en heb je geen afspra­ken en veel tijd dan kun je ervoor kie­zen om geen wek­ker te zet­ten en de natuur­lij­ke ener­gie van je mind te vol­gen.

In het begin is het ech­ter han­dig om wel een tijd te kie­zen, bij­voor­beeld 15 of 20 minu­ten.

Niet te veel wil­len.

Het is beter om rus­tig te begin­nen en dan als het goed voelt rus­tig lan­ger te zit­ten dan met­een te veel te wil­len en dan af te haken.

Zet een wek­ker, ver­ze­ker je er (bewust) van dat de tijd loopt, leg de wek­ker weg en kijk er niet meer naar.

Het kan heel goed zijn dat vijf minu­ten voe­len als een half uur, net als dat een half uur kan voe­len als vijf minu­ten. Op het moment dat je naar je wek­ker kijkt zul je alleen nog maar met tijd bezig zijn en kun je net zo goed stop­pen.

Merk je dat je de nei­ging krijgt om naar de wek­ker te kij­ken, dat gedach­ten als “nou, die 20 minu­ten zou­den nu toch wel om moe­ten zijn” opko­men, dan is de oefe­ning dit te laten gaan en terug te keren naar je medi­ta­tie object. Steeds maar weer.

Geef het geen aan­dacht, want dan ver­sterk je het alleen maar. Als je de dit pro­ces enke­le keren door­maakt zal het lang­zaam maar zeker mak­ke­lij­ker wor­den om de tijd los te laten.

Het is in die zin niet anders dan ande­re din­gen los­la­ten. Gewoon terug­ke­ren naar het medi­ta­tie object, wat er ook in je boven komt drij­ven.

4. Bereid je mentaal voor

Je bent naar je kus­sen gelo­pen, hebt een tijd geko­zen en de wek­ker weg­ge­legd. Mooie eer­ste stap­pen in de voor­be­rei­ding.

Voor som­mi­ge men­sen geldt ech­ter dat het helpt om nog wat meer afstand tot de dage­lijk­se beslom­me­rin­gen te nemen.

Het is dan een goe­de gewoon­te om vijf keer te bui­gen voor­dat je begint. Je buigt dan voor de Boed­dha, de Dham­ma, De Sang­ha, je ouders en je lera­ren. De dank­baar­heid die je voelt kan hel­pen om je te rea­li­se­ren hoe kost­baar dit moment is.

Als je dat pret­tig vindt kun je een kaars­je aan­ste­ken of wat wie­rook. Mis­schien vindt je het fijn om enke­le boed­dhis­ti­sche ver­zen te chan­ten.

Sluit dan de ogen en geef kort met­ta (liefdevolle-vriendelijkheid) naar jezelf en alle wezens, zo zal je hart zach­ter wor­den en het ster­ke gevoel van “ik” wat afne­men. Open de ogen en kijk naar een Boed­dha beeld als je dat hebt staan.

De Boed­dha heeft de weg al afge­legd, jij gaat nu stap­pen zet­ten op dezelf­de weg.

Geef je mind als het ware aan de Boed­dha. Dan kun je aan de medi­ta­tie begin­nen met een zacht en gericht hart.

5. Geduld, geduld

Jij bent natuur­lijk heel spe­ci­aal.

De Boed­dha had een ontel­ba­re hoe­veel­heid levens nodig om de nodi­ge mora­li­teit, con­cen­tra­tie en wijs­heid te ont­wik­ke­len om ver­lich­ting te berei­ken.

De medi­ta­tie mees­ters uit het ver­le­den heb­ben jaren lang in afzon­de­ring in de jun­gle moe­ten medi­te­ren om stap­pen te zet­ten.

Maar jij kunt het natuur­lijk in een maand.

Con­cen­tra­tie is zo mak­ke­lijk, gewoon een paar minuut­jes adem­ha­len en het is wel stil genoeg. En inzicht is toch gewoon een soort gewaar zijn? Easy toch? Niet dus. Natuur­lijk niet.

Begrijp het niet ver­keerd, het is heel spe­ci­aal dat je als mens bent gebo­ren.

Het is nog uit­zon­der­lij­ker dat je hebt beslo­ten om te gaan medi­te­ren. Het is hele­maal niet erg om daar af en toe bij stil te staan, dat mag je best koes­te­ren.

Denk alleen niet dat de klus zo geklaard is.

Een wes­ter­se busi­ness­man ’s appro­ach van “als ik een jaar heb geme­di­teerd moet ik dit en dit resul­taat heb­ben bereikt” gaat gewoon niet op in het medi­ta­tie pro­ces.

Medi­te­ren is boven­al een per­soon­lijk pro­ces.

Je kunt je niet met ande­ren ver­ge­lij­ken, je kunt niet snel of snel­ler gaan.

Je kunt alleen gedul­dig elke dag inspan­ning leve­ren, zon­der ver­lan­gen, en de rest laten komen zoals het komt.

Mis­schien gaat jou pro­ces gestaag. Mis­schien met hor­ten en sto­ten. Mis­schien zit je een hele tijd tegen een saai aan­voe­lend pla­teau aan. Mis­schien zie je mooie lich­ten of voel je je heel aan­ge­naam en ver­frist. Hecht er geen waar­de aan.

Het maakt niet uit hoe het gaat.

De kunst is om gewoon door te gaan, wat er zich ook aan­dient. Gewoon elke dag weer pro­be­ren, heel gedul­dig, in alle vrien­de­lijk­heid naar jezelf.

6. Onderzoek je intentie

De reden, of inten­tie, waar­mee je gaat medi­te­ren heeft invloed op de ener­gie die je op de lan­ge ter­mijn te beste­den hebt. Als het je niet goed lukt om dage­lijks te gaan zit­ten kan het hel­pen om hier eens naar te gaan kij­ken.

Het komt gere­geld voor dat men­sen beslui­ten te gaan medi­te­ren als het niet goed met ze gaat, als de schoen ergens wringt, bij­voor­beeld als er veel stress wordt erva­ren.

Ze begin­nen dan enthou­si­ast, maar zodra het weer wat beter gaat stop­pen ze. Dat is niet zo gek, want het doel lijkt behaald.

De mind is ech­ter nog hele­maal niet ste­vig, nog niet blij­vend in balans, waar­door bij ver­an­de­rin­gen in de omstan­dig­he­den gewoon opnieuw stress ont­staat.

Je loopt zo eigen­lijk con­ti­nu ach­ter de fei­ten aan.

Als de inten­tie ver­schuift naar bij­voor­beeld de inten­tie om een rots­vas­te mind te ont­wik­ke­len die onaf­han­ke­lijk is van de omstan­dig­he­den, of om de mind aan diep­gaand onder­zoek te onder­wer­pen om echt te zien waar de schoen wringt dan gaat daar een ande­re ener­gie van uit dan als het de inten­tie is om wat meer te ont­span­nen.

Gedu­ren­de het medi­ta­tie pro­ces kan het besef dat er veel meer ver­die­ping moge­lijk is dan eerst werd gedacht heel lang door­groei­en, want er is heel veel meer ver­die­ping moge­lijk dan je denkt of voor moge­lijk houdt.

Als je dit voelt is dit een blij­ven­de bron zijn van inspi­ra­tie en ener­gie.

7. Ga naar je leraar

Mis­schien denk je dat je het medi­ta­tie pro­ces pri­ma zon­der leraar kunt door­ma­ken.

Je leest een boek of kijkt een film­pje op inter­net, volgt een onli­ne cur­sus of een app en gaat dan zelf je ding doen.

Mis­schien kun je dit inder­daad. Het zou ech­ter ook kun­nen dat je bin­nen de kort­ste keren afhaakt omdat je denkt dat je iets niet kan wat je wel kan, of je denkt iets te heb­ben bereikt wat je niet hebt bereikt.

Onze mind neigt heel snel tot ver­ge­lij­ken en hoog­moed.

Hoog­moed bete­kent in essen­tie dat je iets van jezelf vindt, meest­al in ver­ge­lij­king met ande­ren en dat je oor­deelt. Oor­de­len in het medi­ta­tie pro­ces is ech­ter moei­lijk omdat je te allen tij­de door de bril van je eigen beper­kin­gen kijkt.

Mis­schien ver­toef je in een ont­span­nen sfeer­tje en oor­deel je jezelf ver ver­he­ven, mis­schien ga je door de mod­der en oor­deel je jezelf als waar­de­loos. De kans is groot dat bei­de oor­de­len de plank vol­le­dig mis­slaan.

Een leraar die zelf de weg heeft door­lo­pen kan je hel­pen. Een leraar inspi­reert, sti­mu­leert en waar­schuwt. Als het gaat om Bud­dho medi­ta­tie dan is medi­te­ren zon­der bege­lei­ding van een leraar eigen­lijk ondoen­lijk.

Het con­cen­tra­tie pro­ces is sim­pel­weg te sub­tiel en je kunt din­gen erva­ren die bui­ten ons nor­ma­le kader lig­gen.

Bege­lei­ding bete­kent niet weke­lijks op gesprek gaan of iets der­ge­lijks, maar onder­steu­ning of een duw­tje in de goe­de rich­ting krij­gen wan­neer dit nodig is. Niet via inter­net of het een keer jaar­lijk­se bezoek van een bui­ten­land­se Guru, maar mid­dels per­soon­lijk con­tact, door te zien hoe het gaat met ogen en mind.

In deze tijd van lera­ren die sek­su­eel of ander wan­ge­drag ver­to­nen, die veel pra­ten maar wei­nig zeg­gen, is eni­ge scep­sis goed te begrij­pen.

Een sim­pe­le lei­draad is om niet te kij­ken (of oor­de­len) naar wijs­heid, maar naar mora­li­teit en daar­na naar con­cen­tra­tie.

Mooie woor­den en een mooie glim­lach kun­nen beto­ve­rend wer­ken maar zijn mak­ke­lijk te geven, een mon­niks­pij is zon­der bij­be­ho­rend gedrag niets meer dan een onver­diend kle­ding­stuk en een oos­ter­se afkomst met mys­te­ri­eu­ze blik is al hele­maal geen garan­tie.

Als woor­den zoals ‘crazy-wisdom’ val­len, maak dan dat je weg­komt want dit is een vrij­brief naar doen wat je wilt en abso­luut niet in over­een­stem­ming met de leer van de Boed­dha.

Kijk naar de leraar, gedraagt hij of zij zich con­sis­tent moreel dan kun je al wat meer ver­trou­wen heb­ben.

Als een leraar zich moreel gedraagt kijk dan naar de beoe­fe­ning van con­cen­tra­tie (sama­dhi). Heeft de leraar gemak­ke­lijk die­pe, lang­du­ri­ge sama­dhi dan kun je nog meer ver­trou­wen heb­ben want sama­dhi heeft mora­li­teit als voor­waar­de.

Een leraar die je uit eigen erva­ring kan bege­lei­den tij­den het meditatie-proces, tij­dens het ont­wik­ke­len van sama­dhi (con­cen­tra­tie), zo een leraar is het ver­trou­wen waard.

Maar uit­ein­de­lijk sta je zelf altijd aan het roer!

Als je ver­trou­wen hebt, beoe­fen dan het sys­teem, kijk of het voor je werkt, of je sama­dhi ont­wik­kelt of in ieder geval dui­de­lijk die rich­ting aan het opgaan bent. Als dit zo is weet je uit eigen erva­ring dat het sys­teem en de leraar goed zijn voor jou. Ogen­schijn­lij­ke wijs­heid is niet van belang.

Schrijf je in voor nieuws en updates!

Contact


Neem contact op voor meer informatie over de meditatie of voor het maken van een afspraak (het kost geen geld, wel eigen inspanning).

Is de stap naar meditatie nog te groot? Kom dan bijvoorbeeld langs voor een gesprek over zingeving. Wat zijn voor jou de belangrijke dingen in het leven? Waar staat spanning op de boog?